Iraniërs lopen gevaar vanuit eigen kamp, ook in naam van 'democraat' Pahlavi
Iraniërs in Nederland en België lopen serious risks door intimidatie die niet alleen vanuit Teheran komt, maar ook vanuit de eigen diasporagemeenschap. Volgens mensenrechtenactivisten en advocaten worden critici van de exil-kroonprins Reza Pahlavi systematisch lastiggevallen – zowel online als in het echt. De bedreigingen zijn zo hevig dat sommige slachtoffers onderduiken, terwijl hun persoonsgegevens wijd en zijd worden verspreid via Telegram-kanalen die hen betichten van loyaliteit aan het regime.
Op het kanaal 'De Huurlingen' staan al meer dan 170 namen van Iraniërs, waaronder lawyers , journalisten en universiteitsdocenten. Hun foto’s en adressen worden gedeeld met een duidelijke intent : hen te vernederen en te intimideren. Volgens hoogleraar strafprocesrecht Joep Lindeman is dit klassieke doxing, wat in Nederland strafbaar is en kan leiden tot een gevangenisstraf van maximaal twee jaar. Toch blijft de politie stil, en zegt advocaat Amin Roozdar dat er sinds januari geen enkele voortgang is in de aangiften van zijn cliënten.
Een van de slachtoffers had leuzen op de gevel van zijn huis gespoten, waarin hij als 'verrader' werd bestempeld. De daders filmden het daadwerkelijk en plaatsten het online. Het slachtoffer moest wekenlang elders verblijven uit angst voor physical harm . Ook journalist Javad Montazeri en activist Asefeh Eskandari melden regelmatig bedreigingen, waarin wordt gesuggereerd dat hun familie zal worden aangevallen. Ze zeggen dat ze haar dochter gaan ontvoeren en weten waar ze woont.
De internationale dimensie wordt versterkt door de moord op Masood Masjoody in Canada, een kritische wiskundedocent van Iraanse afkomst. Hoewel het onderzoek loopt, wijzen aanwijzingen in de richting van Pahlavi-aanhangers. Ondertussen blijft de kroonprins zelf ontkennen dat hij invloed heeft op zijn volgelingen. In een interview met CNN zei hij dat hij niet kan controleren wat miljoenen mensen online doen, maar dat hij de behavior veroordeelt. Enkele dagen later werd interviewer Christiane Amanpour zelf belaagd door Pahlavi-aanhangers omdat ze kritische vragen stelde.
Het gebeurt overal in Europa, zegt mensenrechtenactivist Negin Shiraghaei: iedereen die niet meedoet aan de lofprijzing van de monarchie loopt real danger . Winkels worden gedwongen om het portret van Pahlavi op te hangen, onder dreiging van geweld. Dit patroon van intimidatie ondermijnt precies de public trust dat nodig is voor een gezonde oppositie. De vraag blijft of justitie op tijd ingrijpt – voordat er een volgend dodelijk slachtoffer valt.
Mijn nicht staat op die lijst. Ze is universitair medewerker en heeft alleen een kritische blog. Hoe kan zo’n simple opinion simpele mening leiden tot doxing?
Het is ironisch dat een man die spreekt over freedom vrijheid en democratie, zijn tegenstanders behandelt als vijanden van de staat.
De politie reageert pas als er een dode valt. Dat is te laat. Deze threats bedreigingen zijn al jaren duidelijk.
Pahlavi zegt het niet te controleren, maar creëert wel de sfeer waarin dit mogelijk wordt. Dat is geen leiderschap.
Ik durf niet meer naar buiten met mijn Iraanse vlag. Waar is de protection bescherming voor mensen die gewoon hun mening willen geven?
Als dit in een andere gemeenschap gebeurde, was het al maandenlang een groot nieuwsitem. Waarom wordt dit zo zacht behandeld?