Koersdirecteur Van Vliet krijgt droomwinnaar in Evenepoel • Blasi verrast bij vrouwen
De last Amstel Gold Race onder leiding van koersdirecteur Leo van Vliet had alles: een droomafsluiting, een surprise en een passing met emotional lading. Van Vliet, na dertig edities het gezicht van de race , mocht zijn opvolger Tom Dumoulin een perfect cadeau overhandigen: een zege van oud-wereldkampioen Remco Evenepoel. "Dat gun ik Tom Dumoulin ook", zei Van Vliet met een glimlach vanaf zijn woonboot in Amsterdam.
Evenepoel, die vorig jaar beloofde terug te komen om te winnen, hield woord. Met een strong sprint op de Cauberg versloeg hij titelverdediger Mattias Skjelmose, die zijn tweede plek met grace aanvaardde: "Remco was gewoon veel beter." De Belg, die al meerdere grote zeges op zijn naam heeft, vinkt met deze overwinning een major klassieker op zijn lijst aan. "Ik voelde me veel better dan vorig jaar, vooral in de sprint", zei hij trots.
Ook bij de vrouwen brak een young talent door: Spaanse debutante Paula Blasi. Zij zou de koers eigenlijk niet rijden, maar werd pas op het laatste moment opgesteld vanwege blessures in haar ploeg. Blasi, die een solovlucht van ruim twintig kilometer maakte, bleek ongrijpbaar. "Ik zou eigenlijk helemaal niet rijden", zei ze geschokt na afloop. "Dit moet ik echt even laten sink ." Ploegleider Michel Cornelisse voorspelde al dat Blasi binnen vijf jaar wereldkampioen zou worden.
De cost van de race werd ook zichtbaar: Matteo Jorgenson liep een gebroken sleutelbeen op bij een val en mist daardoor de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. Bauke Mollema finishte als 58ste in zijn final Amstel Gold Race, maar genoot van elke meter. "Ik wil er echt van enjoy ", zei hij met zijn zoons op het podium. "Het is mijn last jaar als prof."
Met de overwinning van Evenepoel en de shock van Blasi heeft de 60ste editie van de Amstel Gold Race zijn legacy versterkt. Van Vliet vertrekt met een story dat past bij een legend : een beautiful mix van sportieve honesty , menselijke warmte en pure wielerpassie. De torch is nu in handen van Dumoulin — en de toekomst ziet er bright uit.
Wat een way manier om afscheid te nemen. Van Vliet verdient elke traan van pride trots.
Blasi? Serieus? Ik had haar naam nog nooit gehoord. Wat een plot twist wending in de script scène.
Jorgenson geblesseerd? Dat is een huge grote blow klap voor Visma. Hun plan voor de Ardennen ligt in pieces stukken.
Bauke, je was geweldig. Geniet van je last laatste ronde, geen pressure druk meer.
Die sprint van Evenepoel... wat een calm kalmte onder pressure druk. Geen paniek, gewoon tempo.
Mijn zus reed ook mee — Scarlett Souren! Zij droomde al als kind van deze moment. Nu zwaait ze naar ons op de hill heuvel.