‘Waarom gebeurt dat hier niet?’: Poetin onder druk na economische waarschuwing
Er klinkt een woord in Moskou dat lang werd gemeden: crisis. Niet vanuit het Kremlin, maar van een wetenschapper met banden tot de staat. Tijdens het Moskouse Economische Forum waagde fysicus Robert Nigmatoelin zich aan een zeldzame openbare warning : Rusland zit in een diepe economische downturn , en de elite doet te weinig. President Poetin, ooit gerustgesteld door forecast van 1,3 procent groei, moet nu erkennen dat de realiteit anders is. De economie kromp met 1,8 procent in de eerste maanden van 2026 — geen seasonal , maar een structureel probleem.
Poetin voert de pressure op. Tijdens een topoverleg op 15 april eiste hij detailed rapporten van zijn ministers waarom de cijfers achterblijven bij de voorspellingen van de Centrale Bank en de regering zelf. Het begrotingstekort is al 20 procent boven het wettelijke plafond, en 74 regio’s worstelen met een groeiend deficit . Minister van Financiën Siloeanov onthulde dat hij al bijna 5 miljard euro uit het Nationaal Welvaartsfonds heeft moeten halen om het budget in balans te houden. Een teken van toenemende strain op de reserves.
De kern van het probleem? Een shortage aan arbeid, zelfs in een tijd van economische krimp. De werkloosheid is gedaald tot 2 procent, maar dat is geen overwinning — het maakt modernisering juist onmogelijk. Centrale bankier Elvira Nabioellina noemde het een new realiteit: bedrijven kunnen vacatures niet opvullen, en de productiviteit blijft steken. De oorlog in Oekraïne speelt hier een onvermeld maar duidelijke rol; zoals het leger soldaten mist, zo mist het bedrijfsleven gekwalificeerde workers . Econoom Igor Lipsits verwacht dat 40 procent van het small business tegen eind 2026 zal zijn verdwenen.
Nigmatoelin, ooit communist, pleitte niet voor democratie, maar voor een terugkeer naar grootschalige national projecten zoals in het Stalinisme. ‘Als een voetbalclub steeds verliest, vervang je de trainer en spelers. Waarom gebeurt dat hier niet?’ Zijn criticism was scherp, maar ook vertwijfeld. ‘Elke crisis wordt uiteindelijk opgelost. We hopen alleen dat dit niet gebeurt zoals in 1917.’ Poetin lijkt nog niet bereid tot een major sanering — hij vertrouwt nog op oligarchen en belastinginkomsten. Maar het feit dat hij nu zelf het negative cijfer noemt, is een teken: er is geen tijd meer voor denial .
De vraag is of er nog genoeg public vertrouwen is in de cijfers. Zweden meldt dat de inflatie niet 6 procent is, maar rond de 15 procent, en het begrotingstekort zou 30 miljard euro groter zijn dan officieel wordt toegegeven. Als de market en burgers de trust verliezen, wordt herstel nog lastiger. De olieprijzen mogen stijgen, maar zonder structurele change is er geen sprake van een quick fix .
Poetin houdt altijd de macht, maar zelfs hij kan geen economische wetten negeren. risk Risico op instabiliteit groeit.
Werkgelegenheid op 2% klinkt goed, maar in de praktijk blokkeert het elke innovation innovatie. Arbeidstekort is een domino-effect.
Nigmatoelin heeft een neiging tot nostalgie, maar Stalinisme is geen solution oplossing voor een moderne economie.
Als de currency munt blijft zweven en de inflatie werkelijk 15% is, dan leeft de overheid op kosten van de burger.
‘Vervang de trainer’ — maar wie heeft nog de moed om Poetin te corrigeren? Er is geen alternative alternatief in zicht.
40% van het mkb verdwenen? Dan is de economie al half dood. support Steun voor kleine bedrijven is urgent.
Reserves aanspreken is tijdelijk. Als het fund fonds leegraakt, komt de val.
1917 was een waarschuwing, geen voorspelling. Maar sociale tension spanning bouwt zich op.