Trzynasty raz na środku: Gumny nie wybrał roli, ale ją spełnił

Trzynasty raz, ale tym razem nie pechowy — Robert Gumny po raz trzynasty w karierze zagrał jako środkowy obrońca, a jego drużyna Lech Poznań wygrała 2:1 z Pogonią Szczecin. Choć to pozycja obca dla 27-latka, w sobotnim meczu wypełnił ją z nieoczekiwaną pewnością. Nie było to tylko zwycięstwo drużyny, ale także dowód na elastyczność i lojalność wobec zespołu. Na boisku pokazał, że czasem warto wyjść poza strefę komfortu, nawet jeśli serce wciąż bije za prawe skrzydło.

Problemy w obronie zmusiły sztab szkoleniowy do nietypowego posunięcia — kontuzje wyłączyły z gry Mateusza Skrzypczaka i Antonia Milicia, a Alex Douglas dłużej odpoczywa. W tej sytuacji na środku defensywy znalazł się właśnie Gumny, nominalny back prawy obrońca. Eksperci zwracają uwagę na jego postawę i dyscyplinę taktyczną, a Transfermarkt notuje, że to już trzynasty mecz w karierze na pozycji stopera — poprzednie 12 rozegrał w FC Augsburg i w reprezentacji Polski. Choć nie lubi tej roli, to ją spełnia.

Sam Gumny nie kryje, że ta pozycja nie należy do jego ulubionych. - Nie ma znaczenia, gdzie gram, była potrzeba, to zagrałem — mówi. - Fajnie, że pomogłem drużynie odnieść bardzo ważne victory zwycięstwo. Było trochę nerwowo w końcówce, ale trzy punkty pojechały do Poznania. Wciąż jesteśmy liderem Ekstraklasy. Jego słowa brzmią skromnie, ale za nimi czai się ciężka praca i akceptacja roli, którą nie sam wybrał.

Mimo braku typowych napastników po stronie rywali, co ułatwiło grę w przestrzeni, Gumny nie zasypuje się pochwałami. - Rywale nie byli typowymi środkowymi napastnikami, raczej skrzydłowymi, więc mogliśmy się ścigać, grać na wyprzedzenie — przyznaje. - Trochę jak na boku obrony. Wiadomo, jako prawy obrońca lubię się rozpędzić, tutaj nie było takiej możliwości, ale było OK. To nie była jego najdynamiczniejsza gra, ale za to effective skuteczna i rozgrywana z głową.