Robots in het donker: hoe de marechaussee 2026 voorbereidt
technology die je eerder alleen in sciencefiction zag, loopt nu door het kantoor van DevOps bij de Koninklijke Marechaussee. In heart van Den Haag wordt hard gewerkt aan een toekomst waar robot , artificiële intelligentie en drones straks dagelijks de marechaussee helpen. Het project RoboGuard is daar het meest zichtbare voorbeeld van: een vierwielige robot die autonoom kan patrouilleren op beveiligde locaties. “Hij kan routes volgen, maar ook ’s nachts zicht bieden waar mensen blind zijn”, zegt business-analist Niels. De robot is uitgerust met infrared - en zoomcamera’s, waardoor hij in het donker net zo alert is als op klaarlichte dag.
Wat begon als een kleine research , is in acht jaar gegroeid tot een afdeling van tachtig medewerkers — met een doelgroeep van 250. “We bouwen niet alleen op papier, we bouwen écht”, benadrukt sectiehoofd Bas. Maar de groei botst op ruimtegebrek in het huidige kantoor, waar prototype en 3D-printers al de werkplekken opvullen. Er is een server die luid zoemt, drones in een kast, en weinig ruimte voor expansie. “We hebben zicht nodig op een nieuwe locatie”, zegt kolonel Daisy. De afdeling moet écht kunnen fysiek bouwen, niet alleen digitaal ontwikkelen.
DevOps werkt met een method die afwijkt van de trage, traditionele IT-projecten binnen Defensie. In plaats van jaren te plannen, bouwen teams snel, testen direct en passen aan op feedback uit de praktijk. “Wij ontwikkelen terwijl we gebruiken”, zegt Daisy. Dit snelle tempo leidt tot challenges : regelgeving, beheer en training kunnen de ontwikkelgang niet altijd bijhouden. “We gaan soms sneller dan de processen”, erkent ze. Toch is de wetgeving een must — ook al remt het de implementatie van innovaties soms af.
Binnen DevOps groeit ook een creative cultuur. Er zijn game-avonden en ‘vibe-coding’-sessies met AI, waar teams samen code schrijven op een informele manier. “Daar ontstaan de beste ideeën”, zegt Bas. Naast RoboGuard werken ze aan software als ProVerbis, dat aspiranten helpt bij het schrijven van een legal correct proces-verbaal. En de IBT-game oefent besluitvorming in realistische scenario’s — met directe, maatwerk feedback. Ook de kleine Rover-robot, die onder voertuigen kijkt, kan straks speurhonden aanvullen — niet vervangen.
De toekomst kent dus geen uitrol van robots die alles overnemen. In plaats daarvan zien we innovatie als een verlengstuk van het menselijk vermogen: sneller zicht, betere training, slimmere tools. “De robot grijpt niet in — hij alerts ”, benadrukt Niels. De marechaussee blijft menselijk, maar wordt versterkt door slimme tools . Wat in 2026 komt, is geen revolutie — maar een stapsgewijze, practical evolutie. En die begint nu, in een volgepropte kantoor vol experiment en toekomstdromen.
Leuk dat ze feedback terugkoppeling gebruiken om studenten te verbeteren. Maar blijft het gevoel voor nuance wel intact?
Een robot onder vrachtwagens? Praktisch. Maar geen hond ruikt zo goed. Vervanging is geen optie, alleen aanvulling.
‘Vibe-coding’ met AI? Klinkt alsof ze écht snappen hoe moderne developers werken. Cultuur is net zo belangrijk als techniek.
’s Nachts op een militaire basis is het angstaanjagend donker. Als een robot daar visibility zicht biedt, is dat al een grote winst.
250 mensen? Voor een IT-afdeling binnen Defensie? Dat wordt een groot bureaucratisch apparaat, niet een snelle innovatiecel.
ProVerbis klinkt als een game-changer. Juridische fouten in processen-verbaal kosten vaak de zaak.
Ze hebben drones in een kast staan. Waar testen ze die eigenlijk? In Den Haag is dat niet zomaar toegestaan.
De toekomst is al hier, maar gebouwd met geduld, regels en een beetje chaos. Vooruitgang is geen sprint, maar een lange training.