Amerikaanse oorlogsminister Hegseth leidt nepgebed van Quentin Tarantino
De Amerikaanse oorlogsminister Pete Hegseth heeft tijdens een plechtige dienst in het Pentagon public prayer geleid dat in werkelijkheid afkomstig is uit de film Pulp Fiction van Quentin Tarantino. Het moment, bedoeld om spiritual authority uit te stralen, sloeg snel om in een publieke vernedering toen kritische luisteraars het gebed herkenden als de beroemde scènes van personage Jules, gespeeld door Samuel L. Jackson. Hegseth, een voormalige Fox News-presentator, riep zijn toehoorders op met hem mee te bidden — zonder te weten dat hij fictional text reciteerde dat nooit in de echte Bijbel heeft gestaan.
Het gebed dat Hegseth voordroeg, zou gebaseerd zijn op Ezechiël 25:17, maar verschilt volledig van de werkelijke Bijbeltekst. De versie die hij gebruikte komt letterlijk uit the film , waar Tarantino een dramatisch, zelfgeschreven gebed plaatste dat klinkt alsof het uit de King James-bijbel komt. De echte versie is veel korter en bevat geen van de poëtische dreigementen die in de film worden uitgesproken. In het Nederlands luidt de originele tekst: "En Ik zal grote wraak met grimmige straffingen onder hen doen; en zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben, als Ik Mijn wraak aan hen gedaan zal hebben." Hegseth’s dramatic tone paste beter bij Hollywood dan bij een militaire basis.
Interessant detail: Tarantino zelf heeft het gebed niet uit het niets bedacht, maar overgenomen uit de Japanse vechtfilm Bodyguard Kiba uit de jaren 70. Het feit dat een hoge Amerikaanse functionaris dit cultural reference serieus neemt als goddelijke tekst, zorgt voor verbazing en kritiek. Deskundigen noemen het een schrijnend voorbeeld van religieuze onwetendheid in hoge regeringskringen, vooral bij iemand die beweert te handelen in naam van goddelijke opdrachten.
Hegseth, die al bekendstaat om zijn controversial statements en zijn nauwe band met Trump, wordt vaak gezien als een populistische figuur die emotionele symbolen gebruikt om zijn macht te versterken. Zijn tattoos, waaronder een "Deus Vult" en een Kruis van Jeruzalem, passen in dat beeld. Maar door dit gebed voor te lezen alsof het heilig is, heeft hij nu ook de grens overschreden tussen symbolic gesture en feitelijke desinformatie. Het incident werpt vragen op over hoeveel invloed fictie heeft op beleidsmakers die beweren te handelen op basis van religieuze overtuiging.
Dat hij denkt dat Pulp Fiction de Bijbel is, zegt alles over the level het niveau van sommige functionarissen. Verbijsterend.
Als je een gebed gebruikt om macht te tonen, maar het komt uit een film, waar is dan the authenticity de authenticiteit gebleven?
Hollywood is blijkbaar serieuzer dan de Bijbel zelf. De ironie is compleet.
Ik ben benieuwd of hij ook Tarantino zal uitnodigen voor het volgende spiritual session geestelijke overleg in het Pentagon.
Het is niet grappig. Iemand met zo veel invloed die niet weet wat fictie is, vormt een echt security risk veiligheidsrisico.
Misschien had hij gewoon moeten oefenen met de echte tekst in plaats van filmpjes van Jules te herhalen.