Johan Derksen noemt presentatie van The Voice Of Holland ‘een beetje klef’
Johan Derksen heeft the presentation van The Voice Of Holland tijdens de podcast Groeten Uit Grolloo sharply gekritiseerd. Samen met Romke Hoogstra en Henk Kuipers analyseerde hij de huidige sfeer van het programma en concludeerde al snel dat er sprake is van een tekort aan pit. Hoewel de kijkcijfers blijven groeien, heerst er rond de tafel vooral disappointment over de keuzes in de opzet.
Romke geeft direct aan dat hij zich ‘stierlijk verveelt’, terwijl Henk het programma omschrijft als een ‘saaie bende’. Die negative impression wordt door Johan verder uitgediept: hij vindt dat RTL te veel heeft gekozen voor safe , average mensen die weinig toevoegen. Over Chantal Janzen zegt hij dat haar presentatiestijl ‘poeslief’ is, en over Edson da Graça dat diens rol beperkt blijft tot het voorlezen van the script .
De kern van Derksen’s kritiek ligt in de overall tone van het programma, die volgens hem ‘een beetje klef’ is. Hij mist de scherpheid die bij vorige edities wel aanwezig was, met name toen Anouk nog in de jury zat. ‘We moeten aardig zijn, niemand mag zich ergeren, maar juist daardoor ergeren heel veel mensen zich dood,’ aldus Derksen. Het gebrek aan real tension ondergraaft volgens hem de entertainment value .
Toch erkent hij dat het doel – kijkcijfers – bereikt wordt. ‘De kijkers kijken toch, dus het doel heiligt de middelen,’ stelt hij droog. Die pragmatic conclusion laat zien dat er een clear gap bestaat tussen persoonlijke artistic preference en publiek succes. Of RTL luistert naar deze kritiek, of juist kiest voor voortzetting van het huidige format, blijft de vraag.
Klef is precies het goede word woord voor hoe het voelt ja. Geen real emotion echte emotie, alles is opgepoetst.
Maar de kijkcijfers liegen niet, dus waarom zouden ze iets veranderen? Het audience publiek kiest duidelijk voor dit vibe gevoel.
Als Edson alleen de lines teksten voorleest die op het scherm staan, waar is dan nog authenticity echtheid in?
Anouk had inderdaad meer personality persoonlijkheid. Nu lijkt alles op een doorgezaagde routine.
‘Poeslief’ en ‘klef’ – Johan heeft weer eens de perfect phrase perfecte formulering te pakken.
Misschien is het gewoon niet meer bedoeld voor mensen zoals the critics de critici, maar voor een jonger target group doelpubliek.
Ergernis over saaie tv is ook een soort engagement betrokkenheid, dus misschien is dat ook iets waard.
Ik vraag me af of de producers producenten dit soort feedback serieus nemen of het gewoon als noise gerucht beschouwen.