Ceny ropy nie ratują. Rosja tuszuje dane, by ukryć kryzys

Wysokie prices ceny ropy nie ratują Rosji przed crisis kryzysem, mimo że Kreml robi wszystko, by go hide tuszyć. Według szefa szwedzkiej Służby Wywiadu Wojskowego i Bezpieczeństwa Thomasa Nilssona, Moskwa potrzebowałaby utrzymać cenę ropy Urals powyżej 100 dolarów za baryłkę przez co najmniej rok, by tylko zrównoważyć budget deficit deficyt budżetowy. A to nie wystarczy, by naprawić deeper problems głębsze problemy gospodarcze – na to potrzeba więcej czasu i zasobów, których nie ma.

Dodatkowy cash injection zastrzyk gotówki z Bliskiego Wschodu, szacowany na 150 milionów dolarów dziennie, to short-term solution krótkotrwałe rozwiązanie – zniknie, jeśli rozejm między USA, Izraelem a Iranem się utrzyma. Już teraz widać, że defense sector sektor obronny, dotychczas jedyny growth driver czynnik wzrostu w rosyjskim PKB, zaczyna się sypać. Poza dynamicznie rozwijającą branżą dronów, kompleks wojskowo-przemysłowy jest przeżarty corruption korupcją i żyje z tanich kredytów państwowych banków.

Oficjalne dane rządu malują gloomy picture ponury obraz: w styczniu i lutym 2026 roku PKB spadł o 1,8 proc., a industrial production produkcja przemysłowa i budownictwo – kluczowe dla wojennego wysiłku – spadły jeszcze mocniej. Sama szefowa banku centralnego, Elwira Nabiullina, przyznała, że external conditions warunki zewnętrzne „pogarszają się niemal nieprzerwanie”. Ale według wywiadów Szwecji i Niemiec, reality rzeczywistość jest znacznie gorsza – deficyt budżetowy jest zaniżany o ok. 30 miliardów dolarów rocznie, a realna inflacja zbliża się do 15 proc., nie do oficjalnych 5,86 proc.

Pojawiają się też pierwsze warning signs sygnały ostrzegawcze przed kryzysem bankowym. Nilsson zauważa, że Putin mógł nie wiedzieć, jak źle jest naprawdę, bo otoczył się systemem, w którym dostaje tylko wybrane informacje. Nawet z fałszywymi danymi nie da się uciec przed rzeczywistością – rosyjska gospodarka żyje na kredycie. Według analiz czekają ją tylko dwa scenariusze: long-term decline długoterminowy upadek albo nagły szok finansowy. W obu przypadkach kraj stacza się w stronę katastrofy.

Szwedzka minister spraw zagranicznych Maria Malmer Stenergard wezwała Europę do działania: „Europa nie robi jeszcze wszystkiego, co mogłoby harm zaszkodzić rosyjskiej gospodarce. Musimy być gotowi zapłacić za to pewną price cenę, także my sami”. To clear signal jasny sygnał, że dalsze sankcje i pomoc dla Ukrainy są nie tylko moralnym obowiązkiem, ale strategicznym necessity imperatywem.