Jessie Ware dla Onetu: tęsknię za romantyzmem i atmosferą tajemniczości

Jessie Ware, znana z eleganckiego połączenia disco, gospel i popu, ponownie zabiera nas w podróż do golden era złotej ery muzyki — tym razem przez swój najnowszy album Superbloom, który promuje nie tylko dance rhythm taneczny rytm, ale i głębszą, bardziej osobistą narrację. Po dwóch poprzednich płytach, które ukształtowały jej nową tożsamość artystyczną, Ware czuje się pewniej niż kiedykolwiek, łącząc teatralność sceny z autentycznym wyrazem siebie. Album składa się z 13 utworów, które zdaniem fanów mogą oznaczać początek jej creative peak szczytu twórczego.

W rozmowie z Onetem przyznaje, że tęskni za romanticism romantyzmem i mystery aurą tajemniczości, która otaczała legendarną nocną scenę lat 70., taką jak Nowojorskie Studio 54. Dzisiejsze czasy, pełne dokumentowania każdego momentu, zdaniem Ware pozbawiają radości spontaniczności. „Wszyscy nagrywamy, co zjedliśmy, i publikujemy to — nawet ja”, mówi, żartobliwie przyznając, że i ona nie jest wolna od tej social media media społecznościowe ułomności. Brakuje jej chwil, które po prostu exist istnieją, bez konieczności ich udostępniania.

Jednym z najporuszniejszych utworów na albumie jest „16 Summers”, inspirowany zarówno jej dziećmi, jak i tragiczną utratą przyjaciółki, która zmarła na raka w ciągu zaledwie sześciu tygodni. Początkowo piosenka miała być refleksją nad mijającym czasem z dziećmi, ale nabrała bittersweet meaning słodko-gorzkego znaczenia. „Teraz doceniam każdy dzień, bo wiem, że nie wszystkim dane jest to, co mam”, mówi Ware. Utwór zawiera nagrania głosów jej dzieci, co nadaje mu intymny, emotional depth emocjonalny wydźwięk.

Artystka nie ukrywa, że kariera i życie rodzinne to ciągły balancing act wysiłek równoważenia. Choć często jest w trasie, wieczorami przejęcie dzieci przejmuje jej mąż. „Dzieci mogą wskoczyć do mojego łóżka, o ile nie będą mnie kopać — potrzebuję snu!”, śmieje się. Jej family life życie rodzinne to mieszanka chaosu i pięknych chwil, które nieustannie ją inspirują. Jej podcast Table Manners, prowadzony z matką, to kolejny przykład tej wyjątkowej personal bond więzi osobistej, która wychodzi poza muzykę.