Sakarya’da Kale Değişiyor: 'Sandığı İstiyoruz'

Sakarya’nın Atatürk Bulvarı, bir kez daha tarihe tanık oldu. On binlerce kişi, security güvenlik koridorlarının ardında bir araya geldi. CHP Genel Başkanı leader Özgür Özel, burada, bir zamanlar ‘sağın kalesi’ diye bilinen, şimdi ise hope umut dolu bir meydan haline gelen şehre seslendi. Ekrem İmamoğlu’nun mektubunu dinleyen kalabalık, sanki bir milletin nefesini tutmuştu. İmamoğlu’nun ‘dignity şerefli bir millet’ vurgusu, bir yoksulluk, adaletsizlik ve güvencesizlik çağında yankı buldu. Bugün, power gücünü kendi sandığını kapatmakta görenlerin iktidarı, sorgulanıyordu.

Özel, mitingde hem tarihe hem ekonomiye hem de duygulara hitap etti. festival Mesir Meydanı’ndan getirdiği selamın ardından, Manisa ile Sakarya arasında 65 yıllık bir friendship dostluğun hikâyesini anlattı. Yeşil-siyahlı bir takımın ismini bile değiştirerek kardeşliği kucaklaması, siyasete mecaz oldu: sacrifice fedakârlık ve saygının gücü. Ama bu sıcak anın ardından, bir dönüş geldi: kara düzen. ‘Sakarya sağın kalesidir’ dedikleri dönem bitti, dedi Özel. Çünkü bu kale artık people milletin kale olacak, bir partinin değil.

Sakarya’nın sorunları tek tek dizilmişti: tax vergi veren ama hizmet almayan bir kent, öğrencilerin riskli classroom sınıflarda ders gördüğü, öğretmen eksikliği yaşayan bir şehir. 70 milyar lira vergi verip sadece 12 milyar lira hizmet alan bir bölge. Özel, bu rakamın ardından sordu: service hizmet ne zaman eşit olacak? Depremden 27 yıl sonra bile kentsel dönüşümün tamamlanmaması, göçü tetikleyen barınma krizi, kiraların increase artışı—tüm bunlar, ‘gören ama görmeyen’ bir iktidarın izleriydi.

Tarım, sağlık, doğa—her alan eleştirildi. Sapanca Gölü’nün level dip seviyeleri, et ve süt kombinasının kapanışı, şeker fabrikasının özelleştirilmesi. Çiftçinin mazot, gübre ve ilaç yükü altında ezildiği, alım guarantee garantisiz kalmaya terk edildiği bir ülke. Enflasyonun gıdada patladığı bir dönemde, özel sektörün üretimi durdurması, 500 işçiyi işsizlik riskiyle karşı karşıya bıraktı. Özel, burada sadece bir fabrika değil, bir dignity onur meselesi olduğunu vurguladı: ‘Sakarya bereketini kaçırdı,’ dedi, ‘ama biz onu geri getireceğiz.’

Ve en keskin darbe, vergi sistemine indi. income Gelir vergisi değil, dolaylı vergilerle ezilen orta ve alt gelir. 100 lirada 66 lirası dolaylı vergi—hem güvenlik görevlisi hem fabrikatör aynı fatura. ‘Dünyanın en adaletsiz vergi sistemi burada,’ diye bağırdı. Emekli maaşları açlık sınırının altında, asgari ücretle kira ödenemiyor. Ama bir tek istek vardı: election seçim sandığı. ‘Ne zammı istiyoruz, ne tedbiri,’ dedi Özel. ‘Sadece sandığı istiyoruz.’ Çünkü sandık, adaletin başlangıcıydı.