Koersdirecteur Van Vliet krijgt droomoverwinnaar in Evenepoel • Blasi verrast bij vrouwen
Het was de laatste dans voor Leo van Vliet, maar de the race gaf hem een cadeau dat je niet kan kopen. Na dertig jaar als koersdirecteur van de Amstel Gold Race nam hij afscheid met een overwinning van the champion op de manier die hij verdient: dramatisch, zuiver en met een vleugje lot. Remco Evenepoel, die vorig jaar al beloofde terug te komen voor de zege, hield woord en sprintte Mattias Skjelmose uit het wiel op de Cauberg. Een perfect afsluiting voor een man die zelf ook eens in het wiel reed, als helper van Jan Raas.
Voor Tom Dumoulin, de toekomstige opvolger, is het een zware erfenis. Van Vliet liet de the sport groeien tot een nationaal feest, met een vrouwelijke editie die nu gelijkwaardig is in prijzengeld en public attention . En juist daar, in de vrouwenkoers, gebeurde het onverwachte: Spaanse debutante Paula Blasi, pas gisteren toegevoegd wegens blessures in haar ploeg, pakte de overwinning met een solo van bijna 25 kilometer. Niemand zag het aankomen — zelfs Blasi niet. "Ik zou eigenlijk helemaal niet rijden", zei ze na afloop, nog in shock van haar eigen prestatie.
Maar achter het feest schuilt ook pijn. Matteo Jorgenson, de grote favoriet van Visma-Lease a Bike, liep een gebroken sleutelbeen op bij een val in de Kruisberg. Zijn droom op een podium in Luik-Bastenaken-Luik is voorbij. Ploegleider Frans Maassen: "Hij was in topvorm, had maanden op hoogte gezeten. Het is heel disappointing ." Ook Huub Artz, een van de weinige Nederlandse toppers die tot in de finale kwam, eindigde met een lijf vol schaafwonden. Zijn strijd in de vroege vlucht was opvallend, maar de reward bleef uit.
De sfeer was uniek. Op de startlijn danste Van Vliet met zijn kleinkinderen, en in het peloton reden zowel zijn geestverwant Tom Dumoulin als de jonge generatie die hij zelf heeft zien opgroeien. De legacy is zichtbaar in elk detail: van de official title van 'Limburgs Mooiste' tot de gelijke kansen voor vrouwen. En met Evenepoel als laatste overwinnaar onder zijn leiding — een wereldkampioen, olympiër en Vuelta-winnaar — sluit Van Vliet af op een high note . Tom Dumoulin kan alleen maar hopen dat zijn eerste editie net zo veel emotional impact zal hebben.
Van Vliet verdient dit. Dertig jaar voor deze the event wedstrijd leven, en dan zo'n afsluiter. Mooi om te zien.
Blasi? Serieus? Wat een fairytale sprookje. En dan ook nog bijna de verkeerde bocht nemen. Mijn hart stond in mijn keel.
Jorgenson geblesseerd... dat is hard. Die jongen had echt a shot een kans op de Ardennen. Wat een pech.
Enigszins teleurgesteld in Vollering. Gokken op Blasi was a risk een risico, maar niet reageren? Kom op.
De finish aankomst op de Cauberg is gewoon de mooiste in het voorjaar. Die spanning, dat publiek. Geen klassieker komt daarbij in de buurt.
Van Vliet in zijn woonboot... stel je voor. Na al die jaren chaos, gewoon wakker worden zonder the pressure de druk. Verdient hij.
Is het realistisch dat Dumoulin hetzelfde impact effect heeft? Van Vliet is een legende. Die schoenen zijn zwaar te vullen.