‘Niet zwanger worden’? Op deze afdeling kiest men voor hoop
Twee jaar geleden klonk het nog: avoid zwangerschap als je carrière wilt maken binnen de Managementfaculteit. Promovendi en postdocs kregen te horen dat een kind de career zou belemmeren. Maar op de afdeling Economie en Bedrijfseconomie is dat advice duidelijk in het wind geslagen. In plaats van stilte, klinkt er nu een ware babyboom: elf medewerkers kregen een of meerdere kinderen, en sommigen zijn nog steeds in verwachting. Een sterk contrast met de financial crisis en het wantrouwen dat de faculteit begin 2024 teistert.
Toen het tekort van negen miljoen euro boven water kwam, volgde een fire van de vakbonden. Medewerkers voelden zich geïntimideerd, en tijdelijke contracten leken nog fragile te worden. Juist in die tijd werd het verbodenklimaat rond ouderschap duidelijk. Maar op deze afdeling kozen mensen bewust voor het unknown . Jet Wildeman, net afgestudeerd, kreeg tijdens haar PhD twee zonen. Haar begeleider was supportive , en de dagen verlof werden gecompenseerd – above haar contract, al bracht dat geen verlenging met zich mee.
Collega Anne Lieke Ebbers, ook in verwachting, weet dat haar verlofperiode later wordt teruggewonnen. Dat geeft haar relief , want de toekomst is onzeker. Ze werkt tot december, en zonder deze regeling zou het afronden van haar onderzoek difficult worden. Voor Emily Bergner was het nog onduidelijk of haar zesjarige contract zou worden aangepast. ‘Dat gaf wel wat onzekerheid’, zegt ze. Maar uiteindelijk kreeg ze goed nieuws: verlenging voor de duur van haar ouderschapsverlof – en ruimte om haar werkweek tijdelijk te reduce .
Ook al kregen ze het advies niet directly , de sfeer zorgde wel voor onrust. Vooral in de Doctoral School werd er veel over gesproken. De aanwezigheid van hoogleraar Natascha Wagner, die zelf onlangs moeder werd, hielp mee om solutions te vinden. Flexibiliteit wordt nu gewaardeerd: wie zich minder voelt, mag finish . ‘Werk is maar een deel van mijn leven’, zegt Bergner. ‘Een kind krijgen is een personal beslissing over mijn toekomst.’
Wagner kijkt trots op haar team. Ondanks inflatie, toenemende werkdruk en onzekerheid over de toekomst, kiezen jonge wetenschappers voor kinderen. ‘Dit is een message van hoop’, zegt ze. ‘Ze investeren niet alleen in wetenschap, maar ook in de toekomst door kinderen te krijgen.’ Een paradoxale kracht, midden in een systeem dat hen juist had moeten afschrikken. Maar hier, op deze afdeling, is het vertrouwen – en de hoop – restored .
Wat een heartwarming ontroerend verhaal. Mij maakt het hoopvol voor de toekomst van wetenschap en gezin.
Maar blijft het niet riskant? Een tijdelijk contract en dan een kind. Dat is veel pressure druk op één moment.
Goed dat er nu een HR-document is, maar waarom moest het zo ver komen? Structurele problemen worden vaak pas zichtbaar door zulke crisissen.
De afdeling denkt mee, dat is fijn. Maar is dit de norm of nog steeds een exception uitzondering binnen de academische wereld?
‘Werken tot december, exclusief verlenging’ – dat klinkt alsof ouderschap een bijzaak is. Moet toch gewoon onderdeel zijn van het beroepsleven.
Een babyboom op de werkvloer? Dan is het wel duidelijk dat mensen weerstand bieden tegen een toxische cultuur.
Als je als vrouw moet kiezen tussen promotie en kinderen, dan klopt er iets niet. Mooi dat hier een andere keuze wordt gemaakt.
‘Geen perfect moment om zwanger te worden’ – klopt. Maar ook geen perfect moment om stil te blijven staan. Leuk dat ze dat perspectief hebben.