De droom van Hennie van der Most ligt in puin: het pretpark dat nooit opende is geveild
De droom van Hennie van der Most ligt in puin: the dream van de roemruchte ondernemer, die veertien jaar aan a project werkte dat nooit echt van de grond kwam, is definitief voorbij. Rivoli Rotterdam, het pretpark dat in 2012 van start moest gaan op een vervuild terrein in Charlois, werd dinsdag geveild op last van de geldschieter Pearl Capital. Het gebrek aan progress en de onzekerheid over terugbetaling zorgden ervoor dat het vertrouwen wegviel – en daarmee ook de kans op redding door de oorspronkelijke drijfveer.
Het park, waar Van der Most (76) volgens eigen zeggen ruim 50 miljoen euro in stak, komt hoogstwaarschijnlijk in handen van Wim Beelen, een ondernemer die al een replica van de Ark van Noach bezit. Hij bood 6,5 miljoen euro, een bedrag dat de veilingmeester bevestigde als geaccepteerd. Beelen ziet kansen: hij wil de location gebruiken om de Ark aan te meren en hoopt alsnog een attractiepark te realiseren. Maar de vraag is of de stad daar nog ruimte voor maakt.
Veertien jaar lang beloofde Van der Most het park te openen – veertien jaar lang gebeurde dat niet. Tegenover de gemeente had hij een deadline van 31 december 2025, die hij haastig voorbij liet gaan. Het geduld raakte op, zowel bij de financier als bij het stadsbestuur. De gemeenteraad nam onlangs een motie aan waarin wordt gesteld dat er geen public support meer is voor een pretpark op die plek. Partijen zien liever woningen, geen vertraging meer.
Van der Most wijt het falen aan een reeks tegenslagen: een grote brand zonder verzekering, asbest, de crisis, en eindeloze strijd met ambtenaren over vergunningen. Hij verkocht delen van zijn imperium om het project te redden, maar het was niet genoeg. Tot op het laatst geloofde hij erin. Zelf noemt hij zich heavily disappointed , maar geeft hij de hoop nog niet op. Zijn medewerker Han Groot Obbink is minder mild: dit is zijn Waterloo geworden.
Het terrein is onderworpen aan erfpacht, die in 2030 afloopt. Zonder verlenging moet de nieuwe eigenaar over vier jaar de grond teruggeven. Hoewel de gemeente ruimte laat voor overleg, is de politieke will om te verlengen ver te zoeken. De vraag blijft of Beelen, ondanks zijn kapitaal en visie, de strijd met het stadsbestuur aankan – of dat ook zijn ambition uiteindelijk strandt op dezelfde rotsen.
50 miljoen euro verloren aan een failed project mislukt project? Dat is niet alleen persoonlijk triest, maar ook een kolossale verspilling van middelen.
Wim Beelen koopt het voor 6,5 miljoen en heeft een clear vision duidelijke visie – misschien is dit precies wat het park nodig had: nieuw leiderschap.
De gemeente gaf hem veertien jaar. Veertien! En dan zeggen ze nu opeens dat er geen room ruimte meer is? Dat voelt als gemakzucht.
Asbest, brand, crisis – ja, tegenslagen zijn er. Maar een gebrek aan resultaten gedurende een heel menselijke generatie? Dan moet je stoppen.
De real cost echte prijs is niet de 50 miljoen, maar wat er had kunnen zijn voor de stad. Nu komt er waarschijnlijk niks.
Waterloo? Ja, voor Van der Most misschien. Maar voor de stad is het vooral een wasted opportunity verspilde kans geweest.
Hij gelooft er nog steeds in... maar geloof bouwt geen pretparken. Waar is de practical plan praktische planning?
Erfpacht tot 2030. Dus wie ook dit park wil maken, heeft nog maar vier jaar om te slagen. Dat is geen fair chance eerlijke kans.