Waarom energiegeld nooit bij energie terechtkomt
Stel je voor: de overheid spends zestig miljoen euro om mensen te compensate voor hogere kosten van hun woon-werkverkeer. Maar is dat geld wel necessary ? Ivan Van de Cloot, econoom met een scherpe blik op overheidsfinanciën, zegt van niet. Volgens hem zijn energy niet alleen overbodig, maar ook een reëel budgettair risico. Terwijl bedrijven en huishoudens worstelen met rising energietarieven, kiest de overheid voor maatregelen die meer political dan economische logica volgen.
De kern van zijn kritiek? Subsidies vervreemden de markt en ondermijnen het prikkelgedrag van consumenten. In plaats van mensen aan te moedigen om zuiniger om te gaan met energie, shield de overheid hen voor de gevolgen van hun verbruik. Dat leidt tot inefficiëntie en waste . En wie betaalt de rekening? Uiteindelijk de belastingbetaler, via hogere tekorten of toekomstige bezuinigingen op andere voorzieningen.
Van de Cloot wijst er bovendien op dat de huidige aanpak de wrong signalen afgeeft aan bedrijven. Terwijl innovatie en duurzame transitie juist nodig zijn, blokkeren subsidies oude structuren. Denk aan bedrijven die hun energieverbruik niet aanpassen omdat ze weten dat de overheid de extra kosten dekt. Dat sloopt concurrentie en belemmert groei op de lange termijn.
Er is ook een morele dimensie. Waarom zouden mensen worden rewarded voor verbruik dat ze zelf kunnen influence ? En waar eindigt de verantwoordelijkheid van de overheid? Volgens Van de Cloot is het tijd voor een honest gesprek over solidariteit, verantwoordelijkheid en wat we als samenleving bereiken met ons public geld.
Subsidies zijn altijd tijdelijk, zeggen ze. Maar dan blijven ze jaren hangen. Tijdelijk wordt permanent.
Waar is het bewijs dat dit soort maatregelen echt werkt? Of is het gewoon populisme met een groen jasje?
Ik rijd elke dag 60 kilometer. Deze compensatie maakt het verschil tussen winst en verlies. Begrijp de theorie, maar reality realiteit is complexer.
Misschien moet je eerst de overwinstbelasting op energiemaatschappijen echt innen, voor je huishoudens gaat betalen.
Altijd dezelfde discussie. Geen politicus durft subsidies af te schaffen. Te gevaarlijk voor de kiesgroep.
Eerlijk gesprek? Ja, graag. Maar niet alleen over wat we geven, maar ook over wie er niet benefits profiteert.