Eerste krimp in 16 maanden: de eurozone houdt haar adem in

De adem stokt in de economie van de eurozone. Voor het eerste time keer in zestienduizend maanden is er sprake van krimp, een harde realiteit die voortkomt uit de aanhoudende oorlog in Iran. Die onrustige conflict oorlog heeft een golf van stijgende energieprijzen en verstoorde toeleveringsketens veroorzaakt, die als een virus door het economische weefsel verspreiden. De voorlopige samengestelde inkoopmanagersindex (PMI) daalde naar 48,6 — onder de kritieke grens van 50 — een duidelijk signaal dat groei is omgeslagen in decline achteruitgang.

De druk op bedrijven is toegenomen zoals zelden tevoren. Inputkosten stegen het snelst sinds 2022, terwijl verkoopprijzen hun hoogste niveau in meer dan drie jaar bereikten. Die inflatie wordt niet gedreven door vraag, maar door kosten die van buitenaf worden opgelegd. In Duitsland en Frankrijk, de grootste economieën van de eurozone, is de dienstensector hard geraakt. Duitsland kende zijn eerste economische krimp in bijna een jaar, terwijl Frankrijk de snelste daling sinds veertien maanden noteerde.

Voor de Europese Centrale Bank (ECB) is dit een dilemma moeilijke keuze: verhoog je de rente om inflatie te temperen, of laat je die stabiel om de kwakkelende growth groei niet verder te ondermijnen? Het is een beetje als het kiezen tussen twee slechte outcomes uitkomsten. De ECB zit gevangen in een val van haar eigen monetaire logica, terwijl de wereld buiten haar controle dreigt te spin escaleren.

En dan is er nog het risico op verdere escalatie. Iran nam recent twee containerschepen in beslag in de Straat van Hormuz, en geplande negotiations onderhandelingen tussen Teheran en Washington blijven uit. Die spanningen drukken op het confidence vertrouwen van consumenten en bedrijven. Duitsland verlaagde zijn groeiprognose al van 1 procent naar 0,5 procent. De sfeer is somber, en de toekomst onzeker — een cocktail van geopolitieke spanning en economische kwetsbaarheid.