‘ล้งกลาง’ หรือ ‘ล้งชุมชน’? คำพูดเดียวที่ทำให้ศุภจีถูกจับผิดในรัฐสภา

ในห้องประชุมรัฐสภาที่เต็มไปด้วยpressure แรงกดดันทางการเมือง คำพูดเพียงวลีเดียวของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ กลับกลายเป็นประเด็นร้อนที่ตามหลอกหลอนเธอไปทั้งคืน นั่นคือคำว่า "ล้งกลาง" ที่รัฐมนตรีศุภจีเคยประกาศไว้ชัดเจนในการแถลงมาตรการช่วยเหลือชาวสวนมะพร้าว แต่กลับปฏิเสธในภายหลังว่าไม่ได้หมายถึง "ล้งกลาง" แต่เป็นเพียง "ล้งชุมชน" ความขัดแย้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องศัพท์ แต่สะท้อนrisk ความเสี่ยงด้านความน่าเชื่อถือของนโยบายที่ต้องเผชิญกับการตรวจสอบอย่างเข้มข้น

นายกรณ์ จาติกวณิช รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ชี้ประเด็นสำคัญในการอภิปราย โดยตั้งคำถามถึงความสอดคล้องของคำชี้แจงรัฐมนตรีแต่ละคน โดยเฉพาะรัฐมนตรีพลังงานที่กล่าวว่า "ไม่กลัวนายทุน" แต่กลับไม่เปิดเผยกลไกการเจรจาต่อสัญญาซื้อไฟและก๊าซ LNG ซึ่งมีผลโดยตรงต่อprice ราคาที่ประชาชนต้องจ่าย ขณะที่รัฐมนตรีเกษตรฯ และศึกษาฯ ก็ถูกตั้งคำถามเรื่องการมีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคลต่างชาติในกรณีการซื้อเครื่องบิน และการลงนาม MOU ที่อาจขัดกฎหมาย PDPA

แต่จุดสนใจกลับถูกดึงไปที่รัฐมนตรีศุภจี เมื่อข้อมูลจากสื่อหลายสำนักยืนยันว่า เธอเคยพูดถึงplan แผนจัดตั้ง "ล้งกลาง" เพื่อต่อกรกับกลุ่มล้งเอกชนกว่า 200 แห่งที่งดการรับซื้อมะพร้าว ทว่ากลับเปลี่ยนคำเป็น "ล้งชุมชน" โดยไม่มีคำอธิบายที่ชัดเจนถึงความแตกต่าง ทั้งที่ล้งชุมชนนั้นมีลักษณะเป็นหน่วยย่อยที่ไม่สามารถแข่งขันกับเครือข่ายใหญ่ได้ ซึ่งทำให้เกิดข้อกังขาถึงtrust ความเชื่อมั่นที่ประชาชนควรมีต่อแนวทางแก้ปัญหาที่ประกาศออกไป

นายเดชรัต สุขกำเนิด จากพรรคประชาชน ตั้งข้อสังเกตว่า ถ้ารัฐมุ่งเน้นที่ "ล้งชุมชน" ตั้งแต่ต้น ควรจะมีความคืบหน้าชัดเจนในเวลาเพียงเดือนเดียว เพราะการจัดตั้งล้งชุมชนทำได้เร็วและง่ายกว่าล้งกลางมาก แต่สิ่งที่เห็นคือ ยังไม่มีรายละเอียดเรื่องขนาด งบประมาณ หรือการสนับสนุนจากภาครัฐ รัฐมนตรีเพียงบอกว่า "กำลังหารือกับสมาคมมะพร้าวน้ำหอม" เท่านั้น ขณะที่มะพร้าว 2 ล้านผลต่อวันยังคงถูกขายในmarket ตลาดในราคาที่ต่ำกว่าต้นทุน ทำให้คำถามสำคัญคือ นโยบายคือการแก้ปัญหา หรือแค่การตอบโต้ภายใต้public ความเห็นสาธารณะ?