‘ลุยเขมร’ วาระหลักของรัฐบาลหนู

ความพยายามในการจัดการborder ชายแดนระหว่างไทยกับกัมพูชายังคงเป็นวาระสำคัญของรัฐบาลภายใต้การนำของ ‘นายกฯ หนู’ แม้ทั้งสองฝ่ายจะยืนยันร่วมกันในสาระสำคัญของdeclaration การประกาศร่วมกันจากการประชุมพิเศษของคณะกรรมการพรมแดนทั่วไปเมื่อเดือนธันวาคม 2568 แต่ความคืบหน้ากลับไม่เป็นไปอย่างรวดเร็วเท่าที่ควร กัมพูชาเองแสดงท่าทีชัดเจนว่าต้องการให้ไทยดำเนินการตามข้อตกลง ขณะที่ไทยยังคงเน้นย้ำถึงความจำเป็นของinternal process กระบวนการภายในก่อนจะตกลงนัดหมายประชุมคณะกรรมาธิการชายแดนร่วม (JBC)

รัฐมนตรีต่างประเทศอย่าง ‘อ้วน’ สีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว ชี้แจงว่าการตั้งcommittee คณะกรรมการฝ่ายไทยต้องผ่านขั้นตอนการอนุมัติอย่างเป็นทางการ โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบที่ต้องเน้นผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายระหว่างประเทศและเทคนิคการวัดแนวเขต แม้กัมพูชาจะเร่งรัด แต่รัฐบาลไทยย้ำว่าจะไม่ทำภายใต้pressure แรงกดดันเพื่อหลีกเลี่ยงข้อครหาเรื่องการสูญเสียดินแดน ซึ่งเป็นประเด็นไวต่อnationalism ชาตินิยมและอาจส่งผลต่อเสถียรภาพทางการเมือง

ขณะเดียวกัน รายงานจากฝั่งกัมพูชาระบุว่า ฮุน เซน และฮุน มาเนต มีแรงจูงใจทางการเมืองภายในที่ต้องการปิดฉากความขัดแย้งชายแดนโดยเร็ว เพราะความยืดเยื้ออาจส่งผลต่อpublic trust ความเชื่อมั่นของประชาชน โดยเฉพาะเมื่อพื้นที่บางส่วนที่ถูกกล่าวอ้างกลายเป็นแหล่งcasino คาสิโนหรือศูนย์กลางของกลุ่มscammer สแกมเมอร์ที่ทำให้ภาพลักษณ์ประเทศเสียหาย นอกจากนี้ การเคลื่อนไหวทางทหาร เช่น การตั้งปืน ปรส. หันมาทางไทยหลังพิธีบวงสรวงที่ปราสาทตามเมือง ยิ่งทำให้สถานการณ์ตึงเครียดและต้องใช้ความระมัดระวังสูง

ประเด็นไม่ได้อยู่แค่การปักปันเขตแดน แต่รวมถึงการเรียกร้องcompensation ค่าชดเชยจากเหตุการณ์ยิงปะทะที่ทำให้ประชาชนและสถานประกอบการฝั่งไทยได้รับความเสียหาย รัฐบาลไทยต้องไม่ยอมให้ข้ออ้างใดๆ กลายเป็นข้อแก้ตัวในการเลี่ยงความรับผิดชอบ อีกทั้งยังต้องตอบโต้อย่างเหมาะสมต่อการอ้างวัฒนธรรมไทยเป็นของตนเอง ซึ่งไม่ใช่แค่พฤติกรรมของอินฟลูเอนเซอร์ แต่ถึงขั้นที่ผู้นำกัมพูชากล่าวถึงประเทศตนเองว่าเป็น ‘land of smile’ ทำให้เกิดคำถามถึงpolicy นโยบายตอบโต้ที่รัฐบาลไทยควรมีอย่างจริงจัง