ส.ว. โวยวิปวุฒิฯ ตัดงบอาหารกลางวัน อ้างเป็นเรื่องศักดิ์ศรี ไม่ใช่เรื่องเงิน
การประชุมวุฒิสภาวันนี้กลายเป็นจุดเดือดเมื่อ ส.ว. หลายท่านเริ่มตั้งคำถามถึงdecision ของวิปวุฒิสภาที่ตัดงบประมาณอาหารกลางวันสำหรับสมาชิก แม้ประเด็นดูเล็กน้อย แต่กลับสะท้อนถึงtension ด้านเกียรติและสถานะของผู้แทนระดับสูง นางประทุม วงศ์สวัสดิ์ หนึ่งใน ส.ว. ที่ลุกขึ้นหารือระบุว่า เพื่อนร่วมสภาหลายท่านเป็นกังวล เพราะอาจไม่ได้รับอาหารกลางวันฟรีตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ท่ามกลางข้ออ้างเรื่องการประหยัดงบประมาณ เธอตั้งข้อสังเกตว่า นี่ไม่ใช่แค่เรื่องcost แต่เป็นเรื่องของdignity ที่ควรถูกเคารพ
เธอย้ำว่า การเลี้ยงอาหารกลางวันไม่ใช่แค่การบริการ แต่เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นinstitution ที่มีความเป็นหนึ่งเดียว แม้บางคนอาจมองว่าเป็นรายจ่ายฟุ่มเฟือย แต่ทางออกที่เหมาะสมควรเป็นการปรับปริมาณ ไม่ใช่การยกเลิกทั้งหมด ท้ายที่สุด เธอขอให้ประธานเปิดเวทีให้ ส.ว. ได้แสดงความเห็น เพราะทุกคนคือผู้มีstake โดยตรง และการตัดสินใจเช่นนี้ไม่ควรถูกผลักไปเป็นเพียงเรื่องบริหารภายในที่ไม่มีใครมีสิทธิ์ท้วงติง
เพื่อหลีกเลี่ยงการดราม่าต่อสาธารณะ นายชูชีพ เอื้อการ ส.ว. อีกท่านเสนอให้ถกประเด็นนี้ในที่ประชุมลับ โดยอ้างว่าเป็นเรื่องภายในที่ควรแก้ร่วมกันอย่างเปิดใจ ความพยายามนี้สะท้อนให้เห็นถึงความอ่อนไหวทางการเมืองภายในสภา แม้จะดูเป็นเรื่องเล็ก แต่ก็สัมผัสได้ถึงmorale ของสมาชิก ซึ่งอาจส่งผลต่อความร่วมมือในวาระสำคัญอื่นๆ ได้ หากไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม
ประธานการประชุมรับทราบเรื่องและยืนยันว่าจะนำกลับเข้าหารือในที่ประชุมวิปวุฒิสภาอีกครั้ง ท่าทีนี้ทำให้หลายคนมองว่า แม้เรื่องจะเริ่มจากlunch แต่กลับกลายเป็นตัววัดunity และการยอมรับในบทบาทของ ส.ว. เอง ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองที่ทุกสิทธิประโยชน์ถูกจับตามองอย่างเข้มงวด
แค่กินข้าวฟรีก็โวยได้ แล้วงบอื่นๆ ที่ใหญ่กว่านี้ล่ะ ถ้าตัดจะร้องดังแค่ไหนhypocrisy หน้าซื่อใจคดชัดๆ
ไม่ใช่เรื่องข้าว แต่เป็นเรื่องsymbolism สัญลักษณ์ของสถานะ ถ้าเริ่มตัดจากของเล็กๆ แล้วจะรักษาความน่านับถือได้อย่างไร
งบอาหารกลางวัน ส.ว. ต่อวันไม่กี่หมื่น แล้วเทียบกับงบอื่นๆ ที่รั่วไหล คิดว่าควรตัดจริงเหรอpriority ลำดับความสำคัญผิดที่ผิดทางแล้ว
ประชาชนลำบาก แล้ว ส.ว. มาเถียงเรื่องกินข้าวฟรี มันดูไร้ซึ่งความเข้าใจจริงๆ
เคยเป็นผู้บริหารโรงแรมก็คงเข้าใจเรื่องอาหารดี แต่นี่ไม่ใช่รีสอร์ท นี่คือสภาpublic trust ความไว้วางใจของประชาชนสำคัญกว่ามื้อเที่ยง
ถ้าจะให้กินเองก็ได้ แต่อย่าลืมว่าบางคนประชุมทั้งวัน ไม่มีเวลาออกไปหาข้าวกินpractical เรื่องจริงที่ถูกมองข้าม
แล้วถ้าตัดข้าว ต่อไปจะตัดอะไรอีก ค่าเบี้ยประชุม? รถยนต์? นี่มันกำลังทดสอบboundary เส้นแบ่งระหว่างการประหยัดกับการดูถูกกันรึเปล่า